[erfanISLAMI] (عرفان و رهجويان كمال، عرفان نماز(94
| | | عرفان و رهجويان كمال، عرفان نماز((94 | | 87-مسئله ي توسل چيست؟ به نظر مي رسد در حركت هاي ديني عده اي توسل و عده اي عرفان را انتخاب كرده اند، به هر حال به كدام شيوه بايد حركت كرد؟ چرا شما سريع راه ها را جدا كرده ايد؟ گويا با دو جريان متفاوت رو به رو شده ايد، در صورتي كه به هيچ وجه اين چنين نيست. اين راه ها همه يكي است. اگر شما به اهداف چهارده معصوم نگاه كنيد، هدف اول و آخر آنها راهنمايي و هدايت انسان ها در جهت وصل به معبود بوده است. پيامبر گرامي اسلام و خاندان او، راهنمايان و مربيان انسان ها و مفسران قرآن كريم بوده اند؛ اين ستاره هاي آسماني در مرتبه ي نهايي عشق الهي غرق بوده اند و عبادت، دريچه ي اصلي ورود آنها بوده است. حال اگر مسلمان ها به معصومين عشق بورزند و به آنها وصل شوند در نتيجه، آنچه در وجود معصومين هويداست در وجود متوسلين نيز پديدار مي شود و درجه و مرتبه ي نهايي معصومين، عبادت و وصل الهي است كه طبيعتاً متوسلين هم به آن سمت سوق داده مي شوند؛ به عبارتي وقتي انسان در پيشوايش غرق مي شود، يعني در محتويات وجود پيشوايش پيدا مي شود. معنويت معصومين و راستي و درستي آنها در متوسلين پيدا مي شود و اين است سلوك واقعي در توسل. اگر گروهي بين عرفان و توسل تفاوت قايل شوند، به علت عدم اطلاع يا ناداني است و اگر عده اي يكي از معصومين را بپذيرند و راه ديگري را نفي كنند به علت جهالت است و تعصبي كه ريشه ي جاهلانه دارد. توسل اين است كه مسلمان در كنار عشق به پيامبر به خاندانش نيز عشق بورزد.همه ي خاندان حضرت رسول – صلي الله عليه و آله – نور واحد هستند. وقتي فرد در عرفان حركت مي كند، عمق حركتش در توسل نيز گسترده مي شود و به چندين نفر متوسل مي شود و در نهايت، ارادت قلبي و عاشقانه به چهارده معصوم پيدا مي كند. امروزه در جوامع اسلامي توسل وجود دارد و هر گروهي به عشق يكي از معصومين، برنامه هاي مذهبي اجرا مي كنند. دسته اي به درستي پيش مي روند و دسته اي ديگر به برنامه هاي سطحي و بي ريشه مي پردازند؛ به طور مثال برخي از متوسلين به حضرت بقية الله – ارواحنا له الفدا – عشق مي ورزند و در انتظار فرج اين خورشيد عالم تاب هستند. عده اي از متوسلين در لطف و عنايت حضرت مهدي – عجل الله تعالي فرجه الشريف – به سر مي برند و اينان در روزگار خود ياور واقعي آن حضرت در عمل مي باشند. عده اي ديگر گرچه انتظار فرج را مي كشند اما عملاً حركتي در مورد خود و ديگران انجام نمي دهند و عدالت خواهي آن حضرت را در عصر خود تحقق نمي بخشند؛ در نتيجه معلوم مي شود اين عده كه امروز آن حضرت را ياري نمي كنند، مطمئناً در زمان ظهور نيز ياري نخواهند كرد. اين عده معتقدند كه كاري از دستشان بر نمي آيد و آن حضرت بايد خودش به فرياد مردم برسد. اصل مطلب اين است كه اگر كسي به حضرت مهدي – عجل الله تعالي فرجه الشريف – عشق بورزد، به آرمان حضرت و انجام آن نيز عشق مي ورزد و در اجراي فرامين امام در عصر خويش مي كوشد. اين انتظار واقعي است و مطابق با دستورات قرآني است. اگر به نماز توجه كنيد، اشاره به نام مبارك حضرت محمد مصطفي – صلي الله عليه و آله – و خاندانش شده است و هر مسلمان در هر روز به اين نام مبارك و خاندانش ذاكر مي شود و درود خداوند را بر آنها مي فرستد كه خود نمايانگر عشق و توسل است. حركت صحيح اين است كه به نماز و مفاهيم آن دقت و عنايت بيشتري داشته باشيم تا چارچوب يك توسل واقعي را در اين فريضه بشناسيم و اين يك حركت واقعي در توسل است. | | با پيگيري اين پرسش و پاسخ ها با ما همراه باشيد يا علي ... | | منبع: كتاب عرفان و رهجويان كمال، عرفان نماز (نويسنده :سيد مهدي محمدي ) | http://groups.yahoo.com/group/erfanISLAMI/ | | | |
__._,_.___
__,_._,___
No comments:
Post a Comment