شاید

                                                  شاید  

با آنکه شب است وراهِ فریادی

در هیچ سویِ افق نمی بینم،

با این همه از لبانِ صد امّید

این زمزمه را دو باره می خوانم

باشد که ز روزنی گذر گیرد

 

شاید روزی کبوتری چاهی،

این زمزمه را دوباره سر گیرد

وانگاه به شادیِ هزاران لب

آزاد به هر کرانه پر گیرد

 

شفیعی کدکنی

                             .دارم سخنی با تو و گفتن نتوانم بشنوید دوستان عزیز گلهای تازۀ 72 را.  به چندین و چند بارشنیدنش می ارزد- شرفی

http://www.4shared.com/audio/YA73B88b/Golhaye_taze_72_shajarian.html