غزل شماره67: يا رب اين شمع دل افروز ز کاشانه کيست

حافظ

يا رب اين شمع دل افروز ز کاشانه کيست

جان ما سوخت بپرسيد که جانانه کيست

حاليا خانه برانداز دل و دين من است

تا در آغوش که مي خسبد و همخانه کيست

باده لعل لبش کز لب من دور مباد

راح روح که و پيمان ده پيمانه کيست

دولت صحبت آن شمع سعادت پرتو

بازپرسيد خدا را که به پروانه کيست

مي دهد هر کسش افسوني و معلوم نشد

که دل نازک او مايل افسانه کيست

يا رب آن شاهوش ماه رخ زهره جبين

در يکتاي که و گوهر يک دانه کيست

گفتم آه از دل ديوانه حافظ بي تو

زير لب خنده زنان گفت که ديوانه کيست