دگر مرا صدا مکن
دگر مرا صدا مکن
مرا زجام باده جدا مکن جدا مکن
چه حاصلی
چه حاصلی
ز شمع های بی فروغ
ز حنده ها،ز بوسه هاف ز گفتهای سر بسر دروغ
تو از روندگان راه عشق نیستی
تو نیستی ز دلشکستگان
تو نیستی ز دلشکستگان
بگیر راه خویش و تن رها کن از بلا
چو من دل رمیده طالب بلا مکن
تن سلامتت به درد مبتلا مکن
بخواب نازنین من به خوا ب ناز
به خواب ناز
که من تمام شب نخفته ام
تمام شب به جام و جان
جز این سخن نگفته ام
وفا کن ای دل جفا کشیده باز
ولی وفا به یار بی وفا مکن
با مهر و احترام
حمید شجاع الدینی
No comments:
Post a Comment
مولوی مولانا مثنوی مثنوی عرفان شمس شرح مثنوی معنوی مولانا شمس تبریزی مثنوی معنوی مولوی تفسیر مثنوی معنوی مولانا داستانهای مثنوی معنوی مولانا حافظ دیوان حافظ سعدی غزلیات شمس دیوان شمس دیوان کبیر شریعتی دکتر شریعتی داستان قصه سمبل سمبلیسم ادبیات شعر مولوی مولانا شمس و مولانا شموس و مولوی روانشناسی