Thursday, August 25, 2011

مادر قدیم

 

مادر قدیم

گویند مرا چو زاد مادر                پستان به دهان گرفتن آموخت

شبها بر گاهواره ی من                بیدار نشست و خفتن آموخت

دستم بگرفت و پا به پا برد           تا شیوه ی راه رفتن آموخت
یک حرف و دو حرف بر زبانم      الفاظ نهاد و گفتن اموخت

لبخند نهاد بر لب من                  بر غنچه ی گل شکفتن آموخت

پس هستی من ز هستی اوست      تا هستم و هست دارمش دوست

(ایرج میرزا)

 

مادر جدید

 

گویند مرا چو زاد مادر                 روی کاناپه لمیدن آموخت


شبها بر ماهواره تا صبح              بنشست و کلیپ دیدن آموخت

 

بر چهره سبوس و ماست مالید         تا شیوه ی خوشگلیدن آموخت

 

بنمود تتو دو ابروی خویش              تا رسم کمان کشیدن آموخت

 

هر ماه برفت نزد جراح                 آیین چروک چیدن آموخت

 

دستم بگرفت و برد بازار               همواره طلا خریدن آموخت

 

با قوم خودش همیشه پیوند              از قوم شوهر بریدن آموخت

 

آسوده نشست و با اس ام اس            جکهای خفن چتیدن آموخت

 

چون سوخت غذای ما شب و روز       از پیک مدد رسیدن آموخت

 

پای تلفن دو ساعت و نیم                 گل گفتن و گل شنیدن آموخت


بابام چو آمد از سر کار                  بیماری و قد خمیدن آموخت

No comments:

Post a Comment

مولوی مولانا مثنوی مثنوی عرفان شمس شرح مثنوی معنوی مولانا شمس تبریزی مثنوی معنوی مولوی تفسیر مثنوی معنوی مولانا داستانهای مثنوی معنوی مولانا حافظ دیوان حافظ سعدی غزلیات شمس دیوان شمس دیوان کبیر شریعتی دکتر شریعتی داستان قصه سمبل سمبلیسم ادبیات شعر مولوی مولانا شمس و مولانا شموس و مولوی روانشناسی