Wednesday, August 29, 2012

غزلي از محمدتقي خاني متخلص به آرام

صدايم كن اي عشق

صدايم كن امشب ، صدايم كن اي عشق

از اين خواب سنگين جدايم كن اي عشق
چراغي برافروز در من ، چراغي
مرا عاشق لحظه هايم كن اي عشق
ظهور تو در من طلوع جوانيست
تو با هُرم خود آشنايم كن اي عشق
زبانم مرا ميكشد در صراحت
ازين سرخ سركش سوايم كن اي عشق
مرا وارهان زين همه ما و من ها
چو افتادگان بي ريايم كن اي عشق
مرا ذوب كن در تماميت خويش
مرا ذرّه كن ، خاك پايم كن اي عشق

محمدتقي  خاني

متخلص به : آرام

No comments:

Post a Comment

مولوی مولانا مثنوی مثنوی عرفان شمس شرح مثنوی معنوی مولانا شمس تبریزی مثنوی معنوی مولوی تفسیر مثنوی معنوی مولانا داستانهای مثنوی معنوی مولانا حافظ دیوان حافظ سعدی غزلیات شمس دیوان شمس دیوان کبیر شریعتی دکتر شریعتی داستان قصه سمبل سمبلیسم ادبیات شعر مولوی مولانا شمس و مولانا شموس و مولوی روانشناسی