شعری از پیرایه یغمایی

نوروز بمانید که ایّام شمایید! 

آغاز شمایید و سرانجام شمایید 

آن صبح نخستین بهاری که ز شادی 

می آورد از چلچله پیغام، شمایید 

آن دشت طراوت زده آن جنگل هشیار 

آن گنبد گردنده ی آرام شمایید 

خورشید گر از بام فلک عشق فشاند، 

خورشید شما، عشق شما، بام شمایید 

نوروز کهنسال کجا غیر شما بود؟ 

اسطوره ی جمشید و جم و جام شمایید 

عشق از نفس گرم شما تازه کند جان 

افسانه ی بهرام و گل اندام شمایید 

هم آینه ی مهر و هم آتشکده ی عشق، 

هم صاعقه ی خشم ِ بهنگام شمایید 

امروز اگر می چمد ابلیس، غمی نیست 

در فنّ کمین حوصله ی دام شمایید 

گیرم که سحر رفته و شب دور و دراز است، 

در کوچه ی خاموش زمان، گام شمایید 

ایّام ز دیدار شمایند مبارک 

نوروز بمانید که ایّام شمایید 

--

---
‏این پیام را به خاطر این دریافت کردید که برای مبحثی در گروه «دوستان راديو گلها» در Google Group ثبت‌نام شده‌اید.
جهت لغو اشتراک از این گروه و قطع دریافت ایمیل از آن، ایمیلی به friends-of-radio-golha+unsubscribe@googlegroups.com ارسال کنید.
برای گزینه‌های بیشتر از https://groups.google.com/d/optout بازدید کنید.