مهتاب
می توان آهسته با مهتاب رفت
تا زلالی کلام آب رفت
با نشانی تا ستیغ کوهها
عاشقانه در پی سهراب رفت
////////////////////////////////////////////////////////////////
بیا
وقت تنگ است بیا تا عشق را باور کنیم/گونه های خشک بی مهری خود را تر کنیم
چون کبوتر بر فراز گنبد نیلوفری/صادقانه عشق را تقدیم هر اختر کنیم
باید اینجا بعد یک عمری که دل قحطی گرفت/آیه های مهربانی را کمی از بر کنیم
ما که پروایی نداریم از نگاه شمع ها/لاجرم باید که چون گل چند روزی سر کنیم
////////////////////////////////////////////////////////////
آغاز
شاید آنجا نقطه ی آغاز بود
نقطه ی آغاز یک اعجاز بود
شاید آنجا روی بام عاشقی
سینه سرخی باعث پرواز بود
یا میان غربت آلاله ها
ساقه ی نیلوفری ،همراز بود
من نمی دانم،ولی گل گفته بود
زندگی یعنی کمی طناز بود
مریم بانو
---
این پیام را به خاطر این دریافت کردید که برای مبحثی در گروه «دوستان راديو گلها» در Google Group ثبتنام شدهاید.
جهت لغو اشتراک از این گروه و قطع دریافت ایمیل از آن، ایمیلی به friends-of-radio-golha+unsubscribe@googlegroups.com ارسال کنید.
برای گزینههای بیشتر از https://groups.google.com/d/optout بازدید کنید.
No comments:
Post a Comment
مولوی مولانا مثنوی مثنوی عرفان شمس شرح مثنوی معنوی مولانا شمس تبریزی مثنوی معنوی مولوی تفسیر مثنوی معنوی مولانا داستانهای مثنوی معنوی مولانا حافظ دیوان حافظ سعدی غزلیات شمس دیوان شمس دیوان کبیر شریعتی دکتر شریعتی داستان قصه سمبل سمبلیسم ادبیات شعر مولوی مولانا شمس و مولانا شموس و مولوی روانشناسی