چه مستی است ندانم که رو بماآورد - که بود ساقی و این باده از کجا آورد
مرید پیر مغانم زمن مرنج ای شیخ - که وعده تو کردی و او بجا آورد
به تنگ چشمی آن ترک لشکری نازم - که حمله بر من مسکین یک قبا آورد
فلک غلامی حافظ کنون به طوع کند - که التجا به در دولت شما آورد
ای پیر شامگاهان وی کهنۀ شتابان - ای سقط دیرگاهان سزگشته در بیابان
تیفور من خدائی ، لطفی، نظر، نگاهی - بستان مرا ز اغیار تاکی کنم گدائی
آغوش تو غنودن هست آرزوی بستام - ای غایت تمنا وی گوهر نا پیدا اس قلّۀ تعالی
اینها همه از برکت بایزید تیفور بستام و مولانا مولوی بود. .
قربان شما ها: ع م ت بستامی
No comments:
Post a Comment
مولوی مولانا مثنوی مثنوی عرفان شمس شرح مثنوی معنوی مولانا شمس تبریزی مثنوی معنوی مولوی تفسیر مثنوی معنوی مولانا داستانهای مثنوی معنوی مولانا حافظ دیوان حافظ سعدی غزلیات شمس دیوان شمس دیوان کبیر شریعتی دکتر شریعتی داستان قصه سمبل سمبلیسم ادبیات شعر مولوی مولانا شمس و مولانا شموس و مولوی روانشناسی