مولانا‎

Sent from my BlackBerry 10 smartphone.به روز مرگ چو تابوت من روان باشد

گمان مبر که مرا درد این جهان باشد

برای من مگری و مگو دریغ دریغ

به دوغ دیو در افتی ، دریغ آن باشد

جنازه ام چو بینی مگو فراق فراق

مرا وصال وملاقات آن زمان باشد

مرا به گور سپاری ، مگو وداع وداع

که گور پرده ی جمعیت جنان باشد

فرو شدن چو بدیدی ، بر آمدن بنگر

غروب ، شمس وقمر را چرا زیان باشد

تو را غروب نماید ولی شروق بود

لحد چو حبس نماید ، خلاص جان باشد

کدام دانه فرو رفت به زمین و نرست

چرا به دانه انسانت این گمان باشد

کدام دلو فرو رفت و پر برون نآمد

ز چاه، یوسف جان را چرا فغان باشد

دهان چو بستی از این سوی ، آن طرف بگشا

که ها هوی تو در جو لامکان باشد

مولانا