Thursday, September 30, 2010

در ساعت سکوت مقدس


 

                   ! های عشق
 
 
                                          می توان های وهوی ترا
 
                          در قامت شمشادها جست
 
                                   می توان به دست تو سیبی چید
                   ...از بلند ترین شاخه
                                  می توان از ارتفاع شب گذشت
 
                  ...با بال بلند زلف تو
                                                       می توانم من
                                               ابدیت را
                      از نوک خنجر تو بنوشم
 
با دهانی که نهانگاه قلب من است
                                      پس تردید من از چیست
                                      به هنگامی که همسفران
                                      - هجرت را -
                               بال در بال
                   ! پرواز کرده اند
 
        محّمدعلی - م



No comments:

Post a Comment

مولوی مولانا مثنوی مثنوی عرفان شمس شرح مثنوی معنوی مولانا شمس تبریزی مثنوی معنوی مولوی تفسیر مثنوی معنوی مولانا داستانهای مثنوی معنوی مولانا حافظ دیوان حافظ سعدی غزلیات شمس دیوان شمس دیوان کبیر شریعتی دکتر شریعتی داستان قصه سمبل سمبلیسم ادبیات شعر مولوی مولانا شمس و مولانا شموس و مولوی روانشناسی