عماد خراسانی

 

با درود فراوان بر یاران گلها

 

شعری از  عارف به نام ایران زمین         عماد خراسانی       تقدیم عزیزانم میگردد

 

                                                                                                                                                                                                   می   دوشین

 

دوش بسیاری می باز ببرد از دستم                       با مداد است و هنوز از می  دوشین مستم

 

چند جامی زده ام دوش و چنانم امروز                  که شود مست هر آنکس که بگیرد دستم

 

همه شب گرچه بود باده خوری کار مرا                   دوش از خویش گسستم ،به خدا پیوستم

 

جز به گیسوی بتان ، یا که به پیمانه می                        کافرم گر به دگر چیز جهان دل بستم

 

زدن جامی و دادن به حریفی جامی است                کار خیری که بر آید به جهان از دستم

 

شادم و خرم اگر توبه شکستم صد بار                         که دل مور ضعیفی زجفا نشکستم

 

خیمه قدر اگر بر سر افلاک زنم                                باز پیش تو و بالای بلندت پستم

 

بخت هر دم به رهی می کشدم جز ره دوست                 گرچه یک دم ز طلب در ره او ننشستم

                                                                                                                                     7 تیرماه 1333