چندی پیش به آلبوم موسیقی یکی از خوانندگان مشهور نه چندان حرفه ای موسیقی سنتی گوش می دادم و خواننده، شعری را از خیام می خواند که اتفاقا اشتباه هم می خواند چندان دلگیر نشدم چون از آن خواننده بعید نمی نمود و هر جا بحث درباره ی او می شد یکی از دلایلی که می آوردم تا به دیگران بپذیرانم خواننده ی خوبی نیست همین بود که او شعر خیام را غلط خوانده و یک خواننده ی کار کشته و با سواد نهایت دقت را در خواندن اشعار شاعران به کار می برد مثلا در هیچ یک از کارهای استاد شجریان نمی توان حتی کوچکترین اشتباهی در نحوه ی تلفظ کلمات و تکیه ها و تاکیدها پیدا کرد.
اما چند روز پیش داشتم به آلبوم فراق استاد همایون شجریان گوش می دادم و لذت می بردم که در عین ناباوری دیم شعر سعدی را اشتباه می خوانند.
بیت شعر این است: فراق یار که پیش تو کاه برگی نیست / بیا و بر دل من بین که کوه الوند است
و همایون مصراع دوم را این طور می خواندند: بیا و بر دل من ببین که کوه الوند است
شاید بگویید افزودن یک حرف ب چیزی نیست، اما علیرغم اینکه وزن شعر را به هم زده ، چنین اشتباه کوچکی از استادی بزرگ مثل همایون شجریان بعید و دور است اما ای کاش کمی دقت کرده بودند.
امیدوارم دوستان جسارت بنده را به چنان استادی بی نظیر و بلند پایه به حساب علاقه ی بسیارم به همایون و استاد شجریان بگذارند نه خدای ناکرده چیزی دیگر. با تشکر حسن چاکری زاده.
No comments:
Post a Comment