برای شهنواز تار ایران شهناز

غزلی از خانلری

برای درگذشت عالی جناب شهناز

 

هر چه با خود داشتم از من گریزان می رود

راحت دل می رود، دل می رود،جان می رود

بامدادن خوش دلی بار سفر بر بست و رفت

اینک امید از پی اش غمگین و پژمان می رود

بام و روزن نیز گویی پر گرفت از شوق راه

کوی و برزن می خزد بر خاک و پیچان می رود

باد را اینک سرود از دور می آید به گوش

زار می خواند به ره کاین می رود ، آن می رود

می روم کز همدمی یابم نشان و ز ماتمم

سایه پیشاپیش من افتان و خیزان می رود

هر چه گرد خویش می بینم وفاداری نماند

ای شب غم،پای دار اکنون که جانان می رود

 

پرویز ناتل خانلری

سروده شده به تاریخ

نهم مرداد 1317