شعر - عاشقانه

 

سبد سبد ستاره 

منم اسير دست تو        اسير چشم مست تو

منم كه مي كشد مرا       نگاه مي پرست تو

**

منم كه آب ميشوم        ز شعله هاي سركشت

منم كه موج خواهشم       در عشق پركشاكشت

**

ببين كه مي بري مرا       به شهر دور آرزو

ببين مرا در عشق تو        نمانده هيچ آبرو

**

مرا ره گريز نيست        بريده اي امان من

چگونه از تو بگسلم؟       تويي تمام جان من

**

ببين كشانده اي مرا        به وادي جنون و تب

گهي به مهر و خنده اي     گهي به اخم يا غضب

**

سبد سبد ستاره را         به پاي خود كشانده اي

تويي كه داغ عشق را      به سينه ام نشانده اي

**

بگو  تو كيستي؟؟؟ بگو!     سراچه اي ز عشق و راز؟

چه گويمت؟ چه خوانمت؟      تو را عزيز فتنه ساز!

**

گذشتم از تو بعد ازين       اگرچه دوست دارمت

به آن خداي مهربان        هميشه مي سپارمت

**

چه سود زين وداع ها       كه بارها شنيده اي

مرا به يك اشاره اي      بسوي خود كشيده اي

**

ببين چه سرد و ناخوشم     دوباره روي من بتاب

كه يخ زده است خون من      ز دوريت اي آفتاب

**

تويي تمام عشق من       تويي كليد شهر من

تويي دليل آشتي        تويي دليل قهر من

**

منم "ستاره"، شب تويي     منم اسير دست تو

ببين چه ساختي ز من      فداي ناز شست تو

**

ستاره.تهران

تقدیم به س.پ

http://sabadesetareh.blogfa.com/post-5.aspx