شعری از خودم تقدیم به دوستان ارجمند

دریا تویی و سینه ی خشک کویر،من

آهو تویی و پرسه ی ناکام شیر، من

 

سخت است چند ثانیه خیره شدن به تو

خورشیدی و ندیده ام ات سیرِ سیر، من

 

شانه به شانه، دوش به دوش ایستاده ایم

آغاز بازی است، تو شاهی، وزیر، من

 

مجنونِ بوسه های توام لیلیِ گُلم

می لرزم و ز شرم لبت سر به زیر، من

 

من کوهم و تو رود، چه تلخ است ماجرا

تو می روی و آه! در اینجا اسیر، من

 

(من) زخم خورده است درین شعر و می رسی

ای جام نوشدارو، اما چه دیر...(تو)

 

حسن چاکری زاده

http://chakerizade.blogfa.com/